حلّى ، شيخ بهايى ، مرحوم صيمرى ، سيد على خان مدنى شيرازى ، مولى محسن فيض كاشانى ، حاج مولى هادى سبزوارى ، آيت الله شيخ محمد حسين اصفهانى ، آيت الله سيد محسن امين ، شهيد شيخ فضل الله نورى ، علامه حائرى سمنانى ، مرحوم الهى قمشه‌اى ، حضرت امام خمينى ، آيت الله صافى گلپايگانى ، آيت الله مكارم شيرازى ، آيت الله حسن‌زاده آملى و . . . در اين قسمت ، شوريدگان روى دوست را بدين مائده‌ى معنوى فرامىخوانيم و زمزمه‌گر برخى از اين سروده‌ها مىشويم ؛ باشد كه برخى را از اين ره ، معرفتى حاصل شود و ديگرانى را انسى و الفتى . الف - برخى از غزليات محدّث و عارف كبير ، مولى محسن فيض كاشانى كه تضمين ابياتى از ديوان حافظ است . ألا يا أيّها المهدى ، مدامَ الوصل ناوِلها * كه در دوران هجرانت بسى افتاد مشكل‌ها صبا از نكهت كويت نسيمى سوى يار آورد * ز سوز شعله‌ى شوقت چه تاب افتاد در دل‌ها چو نور مهر تو تابيد بر دل‌هاى مشتاقان * ز خود آهنگ حق كردند و بربستند محمل‌ها دل بىبهره از مِهرت ، حقيقت را كجا يابد * حق از آيينه‌ى رويت ، تجلّى كرد بر دل‌ها به كوى خود نشانى ده كه شوق تو محبّان را * ز تقوا داد زاد ره ، ز طاعت بست محمل‌ها به حق سجاده تزيين كن ، مَهِل محراب و منبر را * كه ديوان فلك صورت ، از آن سازند محفل‌ها شب تاريك و بيم موج و گردابى چنين هايل * ز غرقاب فراق خود رهى بنما به ساحل‌ها اگر دانستمى كويت ، به سر مىآمدم سويت * خوشا گر بودمى آگه ، ز راه و رسم منزل‌ها